Doorverwezen worden naar een fertiliteitskliniek, dat is nu niet iets wat op je bucketlist staat. Ik herinnerde me nog goed dat ik met veel zwaarte in mijn hart belde voor een afspraak.
In het ziekenhuis zelf moet je dan nog helemaal naar de kelder, want daar is de afdeling. Maar eens daar, hebben ze wel hun best gedaan voor de inrichting.
Wat hun allergrootste pluspunt is, vind ik absoluut hun personeel. Als je in een traject stapt, denk dan maar aan veel afspraken en dito telefoontjes.
Maar omdat het geen gigantisch team is, ken je de mensen. Op den duur zijn het geen vreemden meer. Van het onthaal, de logistieke, de verpleegkundigen, de dokters. Je (her-)kent de stem aan de andere kant van de lijn, je kent het gezicht dat je naam roept.
Ik ben het team, na vier jaar, nog steeds dankbaar dat ze daar werken met de glimlach. Vooral omdat ze kozen voor dit beroep. Dankzij hun loopt er hier een vierjarig zoontje van onszelf rond.