“De immense kinderwens valt nauwelijks in woorden te vatten.”

” Elk geboortekaartje dat in de bus viel, elk gezinsgeluk om ons heen, confronteerde ons met de vraag: zal het ooit bij ons lukken? De immense kinderwens valt nauwelijks in woorden te vatten. Zo kwamen we terecht in de wereld van fertiliteit. Begrippen als ICSI, cryo, hormonen, spuiten en follikelmetingen werden plots dagelijkse kost. Ondanks alle spanning probeerden we telkens de humor te blijven zien – dat hield ons overeind.”

Quote Icon

Na een coup de foudre en een huwelijk drie jaar later, wilden wij niets liever dan ons gezinnetje uitbreiden. Al snel werd echter duidelijk dat dit niet vanzelfsprekend zou verlopen. Elk geboortekaartje dat in de bus viel, elk gezinsgeluk om ons heen, confronteerde ons met de vraag: zal het ooit bij ons lukken? De immense kinderwens valt nauwelijks in woorden te vatten.

Zo kwamen we terecht in de wereld van fertiliteit. Begrippen als ICSI, cryo, hormonen, spuiten en follikelmetingen werden plots dagelijkse kost. Ondanks alle spanning probeerden we telkens de humor te blijven zien – dat hield ons overeind.

ICSI werd onze realiteit. Na de eerste pick-up kregen we te horen dat er drie embryo’s gevormd waren. Het wachten op dat ene telefoontje of de cellen zich goed zouden delen, was zenuwslopend. De eerste terugplaatsing bracht niet het gehoopte resultaat. Maar een maand later hadden we prijs: na negen maanden vol liefde mochten we ons zoontje in de armen sluiten.

Wat ons het meest raakte tijdens dit traject, is dat jullie – ondanks de wetenschappelijke en vaak technische realiteit – de patiënt centraal stellen. Jullie houden rekening met de hormonale emoties, de stress en de kwetsbaarheid. Dat is niet altijd evident in een drukke agenda, maar toch slagen jullie erin. Elk woord wordt zorgvuldig gekozen, en die kleine opmerkingen zoals “wat een mooi embryo” gaven ons zoveel moed en hoop. Ik geloof dat die positiviteit cruciaal was voor het vertrouwen en het proces.

Drie jaar later volgde opnieuw een pick-up en uiteindelijk, na een derde terugplaatsing, mochten we ons dochtertje verwelkomen – de kers op de taart voor ons gezin.

Naarmate de tijd voorbijgaat, vervagen de herinneringen aan die moeilijke periode. Wat blijft, is de liefde voor onze kindjes en voor elkaar, die alleen maar groeit. Dit traject heeft ons als koppel sterker gemaakt.

We zijn enorm dankbaar dat we door zo’n warm en professioneel team mochten begeleid worden. Een bijzondere dank gaat uit naar dr. Isabelle Segaert: een gepassioneerde topdokter die haar vak met zoveel kennis en menselijkheid uitoefent.